Termodinamik, bir reaksiyonun verilen koşullarda hangi yönde ilerleme eğiliminde olduğunu ve hangi fazların daha kararlı olduğunu değerlendirmemizi sağlar.
Temel Gibbs bağıntısı:
Gerçek proses koşullarında ise:
kullanılır.
Ellingham diyagramında da farklı oksitlerin göreli termodinamik kararlılıklarını bu mantıkla karşılaştırırız.
Kinetiğin temel sorusu:
Örneğin:
reaksiyonu için ΔG < 0 olduğunu düşünelim.
Termodinamik bize yalnızca:
der.
Gerçek fırında ise şu sorular önem kazanır:
- CO, FeO yüzeyine ulaşabiliyor mu?
- CO gözeneklerden tanenin içine girebiliyor mu?
- Kimyasal reaksiyon yeterince hızlı mı?
- Oluşan CO₂ yüzeyden uzaklaşabiliyor mu?
- Ürün tabakası reaksiyonu yavaşlatıyor mu?
Bir reaksiyon termodinamik olarak elverişli olsa bile başlaması veya ilerlemesi için aşılması gereken bir enerji bariyeri olabilir.
Ürünlerin serbest enerjisi reaktanlardan daha düşük olabilir; yani reaksiyon termodinamik olarak elverişlidir.
Ancak enerji bariyeri çok yüksekse reaksiyon yine de yavaş olabilir.
Reaksiyon hız sabitinin sıcaklığa bağlılığı çoğu durumda Arrhenius bağıntısıyla ifade edilir:
Burada:
- k: hız sabiti
- A: frekans / ön-eksponansiyel faktör
- Eₐ: aktivasyon enerjisi
- R: gaz sabiti
- T: mutlak sıcaklık
Sıcaklık arttıkça:
teriminin mutlak değeri küçülür ve k büyür.
Özellikle katı–gaz reaksiyonlarında kimyasal reaksiyon tek basamak değildir.
Bir FeO tanesinin CO ile indirgenmesini düşünelim:
Katı–gaz veya katı–sıvı reaksiyonlarında temas yüzeyi reaksiyon hızını güçlü biçimde etkileyebilir.
Aynı miktardaki cevheri iki durumda düşünelim:
Daha küçük toplam yüzey alanı
Daha büyük toplam yüzey alanı
Bu nedenle öğütme ve tane boyutu kontrolü yalnızca fiziksel cevher hazırlama işlemi değildir; kinetiği de etkiler.
Kimyasal reaksiyonun kendisi çok hızlı olsa bile, reaksiyona giren türler reaksiyon bölgesine yeterince hızlı taşınmıyorsa toplam proses yavaş olabilir.
Örneğin sıvı metal içerisindeki bir safsızlığın oksidasyonunu düşünelim:
Reaksiyon termodinamik olarak çok elverişli olabilir.
Ancak X atomlarının reaksiyon ara yüzeyine taşınması yavaşsa toplam rafinasyon hızı düşük kalır.
Bu nedenle metalurjik reaktörlerde:
- gaz üfleme,
- karıştırma,
- banyo hareketi,
- türbülans,
- temas alanının artırılması
çok önemlidir.
Karbonun bazı metal oksitlerini yüksek sıcaklıkta termodinamik olarak indirebildiğini gördük.
için:
olduğunu düşünelim.
Bu yalnızca reaksiyonun ileri yönde termodinamik itici gücü olduğunu gösterir.
Ancak katı karbon ile katı oksit arasındaki temas alanı sınırlı olabilir.
Buna karşılık CO gazı:
reaksiyonuyla gözenekli cevher yatağının daha geniş bölgelerine ulaşabilir.
Kinetik, gaz penetrasyonu, ara yüzey ve taşınım da değerlendirilmelidir.
Olur mu?
Hangi yön elverişli?
Denge nerede?
Hangi faz daha kararlı?
Ana büyüklük:
ΔG
Ne kadar hızlı?
Aktivasyon bariyeri ne?
Difüzyon hızlı mı?
Kütle transferi yeterli mi?
Ana kavramlar:
k, Eₐ, hız
Endüstriyel bir reaksiyonun uygulanabilir olması için iki temel koşul birlikte sağlanmalıdır.
1. Termodinamik şart:
İstenen reaksiyon yönünde termodinamik itici güç bulunmalıdır.
2. Kinetik şart:
KİNETİK → NE KADAR HIZLI?

